Wielu dłużników żyje w błędnym przekonaniu, że skoro nie mają pieniędzy, to nie stać ich na oddłużenie. To paradoks, który trzyma ludzi w pętli chwilówek latami. Kiedy sam stałem pod ścianą, bałem się, że proces upadłościowy lub restrukturyzacyjny to wydatek rzędu dziesiątek tysięcy złotych, płatny z góry. Rzeczywistość w 2026 roku wygląda inaczej, choć nie jest to usługa darmowa. Trzeba potraktować to jak inwestycję – płacisz raz, by przestać płacić odsetki w nieskończoność. Oto jak realnie wyglądają koszty wyjścia na prostą.

Opłaty sądowe to wierzchołek góry lodowej

Dobra wiadomość jest taka, że sam "bilet wstępu" do sądu jest tani. Jeśli decydujesz się na wniosek o upadłość konsumencką, opłata sądowa jest symboliczna i wynosi tyle, co dobry obiad – 30 złotych. To kwota, którą musi znaleźć każdy. Jednak złożenie wniosku to dopiero początek machiny biurokratycznej. Wiele osób zapomina, że system Krajowego Rejestru Zadłużonych (KRZ), przez który obecnie przechodzi większość spraw, wymaga precyzji, a każdy błąd formalny może kosztować nas odrzucenie wniosku i stratę czasu.

Kto płaci za syndyka, gdy Ty nie masz grosza?

o najczęstsze pytanie, jakie słyszę. Syndyk to urzędnik, który musi dostać wynagrodzenie za swoją pracę (sprzedaż majątku, weryfikację długów). Co się dzieje, gdy dłużnik jest "goły i wesoły"? W 2026 roku przepisy nadal chronią najbiedniejszych. Jeśli masz majątek (samochód, mieszkanie), wynagrodzenie syndyka zostanie pokryte z pieniędzy uzyskanych z ich sprzedaży.

Jeśli jednak nie posiadasz absolutnie nic, Skarb Państwa tymczasowo pokryje te koszty za Ciebie. Nie oznacza to jednak, że są one umarzane bezpowrotnie. Zazwyczaj sąd dolicza koszty postępowania syndyka do Twojego przyszłego Planu Spłaty Wierzycieli. Oznacza to, że będziesz je spłacał w ratach przez kolejne lata, już po ogłoszeniu upadłości. Jest to więc koszt odroczony w czasie, a nie anulowany.

Koszt obsługi prawnej – czy warto płacić kancelarii?

Tutaj rozbieżności są największe. Możesz próbować wypełnić wniosek samodzielnie, korzystając z darmowych poradników w internecie. Koszt wynosi wtedy zero złotych plus Twój czas i nerwy. Jednak w 2026 roku procedury są na tyle skomplikowane, a sędziowie na tyle wnikliwi w badaniu tzw. moralności płatniczej, że większość osób decyduje się na pomoc profesjonalistów.

Kancelarie prawne czy firmy oddłużeniowe (takie jak Finteo) pobierają wynagrodzenie za przygotowanie wniosku i reprezentację przed sądem. Ceny rynkowe są zróżnicowane i zależą od stopnia skomplikowania sprawy – czy masz jeden kredyt, czy pięćdziesiąt chwilówek i udziały w spółkach. Średnio jest to wydatek rzędu kilku tysięcy złotych. Może się to wydawać dużą kwotą, ale biorąc pod uwagę, że stawką jest umorzenie długów często sięgających setek tysięcy, jest to ułamek wartości odzyskanego spokoju. Co ważne, wiele firm oferuje rozłożenie tego wynagrodzenia na raty, rozumiejąc trudną sytuację klienta.

Plan Spłaty to też koszt

Należy pamiętać, że "umorzenie długów" rzadko oznacza ich całkowite wyzerowanie w dniu rozprawy (chyba że jesteś trwale niezdolny do pracy). Realnym kosztem oddłużania jest Plan Spłaty Wierzycieli. Sąd ustali kwotę, którą będziesz wpłacać co miesiąc przez okres od 3 do 7 lat.

To nie są pieniądze dla prawnika czy sądu, ale dla Twoich wierzycieli. Wysokość raty jest dostosowana do Twoich możliwości zarobkowych, a nie do wysokości długu. Może to być 200 złotych miesięcznie, a może być 2000 złotych. Suma tych wpłat to ostateczny "koszt", jaki poniesiesz za wyczyszczenie swojej historii kredytowej.

Bilans zysków i strat

Podsumowując, umorzenie długów nie jest darmowe. Kosztuje opłatę sądową, ewentualne wynagrodzenie prawnika i raty w planie spłaty. Jednak alternatywą jest egzekucja komornicza, która kosztuje znacznie więcej – komornik pobiera swoje wysokie opłaty egzekucyjne, a odsetki karne rosną każdego dnia, często przewyższając kwotę, którą byłbyś w stanie spłacić w układzie czy upadłości. Wybór profesjonalnej pomocy to tak naprawdę zakup bezpieczeństwa i pewności, że sąd nie odrzuci wniosku z byle powodu.